De Normandische kust kent iedereen. Maar wie het schiereiland Cotentin inrijdt, weg van de D-Day stranden, komt terecht in iets wat hij niet verwacht: een uitgestrekt moerasgebied, doorsneden door sloten en dijken, bewoond door pony’s en reigers die roerloos in het water staan.

In het voorjaar staan de weilanden blank. De weerspiegeling van de hemel in het water maakt de horizon onvindbaar — je weet niet meer of je naar boven of naar beneden kijkt. Er vaart een platboomde schuit door de rietkraag, bediend door een gids die fluisterend praat opdat de grauwe ganzen niet opvliegen.

Kleurrijke bezoekers

De dorpen van het Cotentin zijn klein en gesloten, met granieten huizen die de regen van eeuwen hebben getrotseerd. In Carentan staat een gotische kerk met een toren die men van ver ziet. De markt op dinsdag is echt: groenten van de akkers, kaas van de boerderijen, cider uit de boomgaarden.

Men huurt een kano en peddelt door de sloten, langs weilanden waar de zwartbonte koeien grazen. Het water is donker en helder tegelijk. En als men stil genoeg is, duikt de ijsvogel op. Een flits blauw en oranje langs het water, als een schicht van de wereld die hier altijd al was.