Zestig kilometer ten zuiden van Parijs en je bent de stad vergeten. Het Bos van Fontainebleau is één van de grootste stadsnabije wouden van Europa. Twintigduizend hectare eiken, beuken en dennen, doorsneden door zandruggen en rotsformaties die eruitzien als de achtergelaten meubels van een reus.

De rotsen van Fontainebleau zijn de reden waarom bergsport in Frankrijk bestaat. In de jaren vijftig begonnen alpinisten hier op de zandsteen te klauteren om hun vingers en lef te trainen voor de grote wanden van de Alpen. De technieken die zij ontwikkelden werden de basis van het boulderen als zelfstandige sport. Vandaag komt men van over de hele wereld naar Fontainebleau.

Een inspirerende omgeving

In het woud leerde Corot schilderen. Millet ook. De hele school van Barbizon leerde hier zien wat de natuur werkelijk is, niet als decor, maar als onderwerp. Die traditie is niet verdwenen. Elk weekend staan er schilders in het bos.

Je keert terug via het dorp Barbizon, waar het café op de markt nog altijd de schilders ontvangt die hier elk weekend komen en drinkt een glas rode wijn en kijkt naar het bos dat begint waar de huizen eindigen. Parijs bestaat. Maar dit ook!